Kako su Seminole održale lekciju američkoj vojsci iz gerilskog ratovanja
Zaboravljeni sukobi na floridskim močvarama oblikovali su taktiku ratovanja koja je iznenadila carstvo. Otkrijte kako su domoroci nadmudrili profesionalnu vojsku.
Riječ „Seminole“ potiče iz muskogejskog izraza simanó-li, što znači „odbjegli“. Ovaj naziv odražava zajedničko porijeklo gornjih Krika iz Alabame, donjih Krika iz Džordžije, drugih srodnih plemena i odbjeglih afričkih robova koji su potražili utočište u španskoj Floridi. Tamo su se međusobno miješali, prilagođavali okolini te trgovali sa Britanijom, Španijom i Sjedinjenim Američkim Državama, da bi na kraju bili kolektivno prepoznati kao jedno od Pet civilizovanih plemena (zajedno sa Čerokijima, Čikasawima, Čoktavima i Krik/Muskogi narodom) američkog Jugoistoka.
Ipak, očigledno nisu bili dovoljno „civilizovani“ za sve; kada su Sjedinjene Države 1821. godine preuzele Floridu, počele su da potiskuju Seminole kroz niz ugovora u sve manja i manje poželjna područja te savezne države. Na kraju, savezni zvaničnici su 1834. godine postavili 1. januar 1836. kao krajnji rok za preseljenje Seminola sa Floride na Indijansku teritoriju (današnja Oklahoma). Međutim, kada je odred od 110 ljudi 4. pješadijskog puka SAD-a, pod komandom majora Fransisa L. Dejda, krenuo ka utvrđenju Fort King da nadgleda to konačno preseljenje, u zasjedu ih je 28. decembra 1835. dočekalo 180 Seminola koje je predvodio Halpatter Tustenugi (Aligator).
Naknadni pokolj svih osim dvojice Dejdovih ljudi označio je početak najduže kampanje vođene između američke vojske i američkih Indijanaca, koja je predstavljala mješavinu klasičnih bitaka i gerilskog ratovanja. U knjizi Seminole Warrior versus U.S. Soldier: Second Seminole War, 1835–42 (broj 61 u Osprey-jevoj seriji Combat), vojni historičar Ron Fild upoređuje taktike, oružje, opremu i vještine borbe koje su koristile obje strane. Pored onoga što su bijelci nazivali „Dejdovim masakrom“, Fild opisuje i druge dvije velike bitke – kod jezera Okečobi na Božić 1837. godine, te sukobe kod rijeke Lokahatči 24. januara 1838. godine.
Smješten u oblast koja bi se prikladnije mogla nazvati „Divljim Jugom“, Drugi seminolski rat predstavljao je proces učenja za obje strane. Nekoliko istaknutih budućih ličnosti američke vojske imalo je tu svoje prvo iskustvo u borbi sa Indijancima i, uopšte, vatreno krštenje tokom ovog sukoba – lekcije koje će kasnije primijeniti u Meksičkom ratu. Seminole su takođe razvile gerilsku taktiku koju su kasnije koristili kao izviđači tokom kasnijih sukoba vojske sa drugim plemenima na Velikim ravnicama.
Seminole ratnik protiv američkog vojnika
Drugi seminolski rat, 1835–42.
Autor: Ron Fild, Osprey Publishing, 2022.
